Login om je activiteitspunten te zien

Actieve Senioren.be

Menu

De politie uw vriend?!

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email
Share on whatsapp
Vingerafdruk, inbraak, gestolen, politie

Hallo…..hier ben ik nog eens. Wéér met een verhaal dat ik zelf meemaakte, nog niet zo lang geleden zelfs, in de lange, hete zomer die we hadden verleden jaar.

 

Ièdereen had het warm, ièdereen trachtte een zuchtje wind binnen te laten als het enigszins mogelijk was. Ook ik dus. ‘k Was thuis op een weekdag namiddag. ‘k Had het raam van m’n slaapkamer open gezet om te verluchten zoveel dat kon en zat braaf in de living te handwerken. Omdat ik een kat heb had ik de slaapkamerdeur die uitgeeft op een nachthalletje toe gedaan. Ik wou niet dat mijne Amedee het in z’n kattenhoofd zou krijgen om eens te gaan zien wàt er achter die afsluiting van dat raam (tot beneden) te beleven viel. ’t Is een binnenkat en ‘k wou dat zo houden. (‘k Woon op een eerste verdiep).

Enkele uren later

Enkele uren later wil ik dat raam gaan sluiten……en ja, ’t was gebeurd : op klaarlichte dag, waarschijnlijk rond de middag waren er dieven binnen geweest : enkele schuiven open waar een klein doosje met juwelen in zat, juwelen die ‘k zo meer dagelijks droeg…ach, allemaal niet van veel waarde…..maar toch. Maar wat erger was : in de kleerkast stond een safe, een redelijk grote en zware met daarin ook nog wat juwelen, souvenirs die ‘k kreeg van m’n man zaliger en die’ k bijna niet droeg, ook van m’n moeder……véél emotionele waarde dus.

Met safe en al weg

Maar, er zat ook het eigenhandig geschreven dagboek in van m’n vader – opgepakt in de oorlog door de gestapo en altijd vermist gebleven. Via, via was m’n moeder na de oorlog in ’t bezit gekomen van dat dagboek, een unicum eigenlijk en ’t was me zò dierbaar….. er zaten ook nog wat documenten in die bestatigden dat vader lid was geweest van ’t verzet, enkele postume medailles, het trouwboekje van m’n ouders…..en nog zo’n paar zaken die enkel voor mij waardevol waren. Safe en al was weg – hoè ze die over die afsluiting hebben gekregen is voor mij èn de politie een raadsel gebleven. Zonder énig lawaai……onder het raam loopt een weggetje rond het domein hier waar toch wel wat passage is : mensen die daar wonen, iemand die z’n hond uitlaat….enfin, ’t is geen doodlopend straatje. En nièmand heeft iets abnormaals gezien. Een ladder werd er niet gebruikt….hoe ? Waarschijnlijk op de vensterbank gestaan van de onderburen en zich dan zo naar boven getrokken….

Oude papieren, boek, geschrift

De politie bellen

Maar goed…..’k belde dus de politie, die me doorverwezen naar “de blauwe lijn”, tijdverlies natuurlijk. Ze namen daar niet direct op en eer ik m’n uitleg had gedaan was er kostbare tijd verloren gegaan. Daar stond ik toen niet bij stil. M’n dochter gebeld, de buurvrouw was hier ook direct…..en eindelijk kwam de politie er aan die alleen maar konden bestatigen en een pv opmaken.  Die mensen waren héél vriendelijk, daar niet van en spraken me over “slachtofferhulp” en zo….daar kreeg ik later ook nog papieren van.

Er is ook ’n sporenonderzoek gedaan, maar veel kwam er niet uit de bus : er waren handschoenen gebruikt en de enkele vingerafdrukken die ze vonden bleken van een kinderhandje te zijn……een kinderhandje, een zware safe ?????

Ik heb me daar zo goed mogelijk overgezet, er zijn tenslotte heel veel ergere dingen in ’t leven dan een diefstal….zo troostte  ik mezelf.

Van Antwerpen naar Lommel

Enkele weken gingen voorbij en toen kreeg ik ’n foontje van m’n dochter……die had een foon gekregen, via de man van m’n kleindochter, van de politie uit Lommel (ik woon in ’t Antwerpse)……met ’t verhaal dat de safe daar gevonden was – weggegooid met een beetje inhoud (paperassen) tegen een greppel aan – alles nat geworden dus. De politie van Lommel had de moeite gedaan om via de naam van m’n vader, die nog een beetje leesbaar, was op te zoeken waar en hoe…. en die is dus zo uiteindelijk bij m’n dochter terechtgekomen.

Ik vertrouwde het zaakje niet

Doch ik vertrouwde ’t zaakje niet helemaal…..sorry, ‘k ben m’n vertrouwen kwijt ! – en belde naar de politie van Antwerpen, en nu komt het, om te vragen of ze dat eens konden checken of dat verhaal van de politie uit Lommel wel klopte. Immers, m’n dochter had al een afspraak gemaakt om die dag, rond dat uur, naar Lommel te rijden en te zien wat er te redden viel. Mijn conclusie was : als een politieman dat kan opzoeken, dan kan een dief dat ook….eventueel om te proberen nog eens een inbraak te plegen. Daarom dus mijn foontje naar de politie van Antwerpen. Hun antwoord : nee, dat kunnen we niet doen, we hebben niet zo direct het telefoonnummer van de politie van Lommel en zoiets doen we niet. Ik was te verbouwereerd om in de aanval te gaan en heb zèlf het nr. van de politie/Lommel opgezocht (een paar klikken op de pc) en ‘k had zelfs direct dè agent aan de lijn die al die opzoekingen had gedaan. ’t Verhaal klopte dus…..

Veel viel er niet meer te redden

We zijn naar daar geweest, zo’n vriendelijke en behulpzame agent heb ik nog nooit meegemaakt en die vond het niet meer dan normaal dat hij dat allemaal had opgezocht. Maar dat is niet zo….hij had het gewoon kunnen doorgeven aan de politie van Antwerpen en dat die er dan verder hun plan zouden mee trekken. Maar nee, die man had véél meer gedaan dan moest en daar zal ik hem eeuwig dankbaar voor blijven.

Veel was er niet meer te redden : een deel van het dagboek, enkele papieren, een paar medailles die er niet uitzien….enz. Maar goed, ik heb toch ièts terug.

Politie en politie is 2

Ik was in de veronderstelling dat de politie van Antwerpen mij toch op de hoogte zou brengen van de vondst, de politie van Lommel hàd contact gehad met hen, dat is de normale procedure……

Maar nee, nu, méér dan een half jaar later heb ik nog niks gehoord, geen letter. Het dossier zal wel afgesloten zijn, maar moet ik daar niet van op de hoogte worden gebracht ?

Over de politie van Lommel : niks dan goeds, maar over de politie van Antwerpen heb ik, denk ik toch wel gerechtvaardigde, bedenkingen !

Voilà, wéér iets dat van mijn lever is.

OMI/Els

Laat zeker een reactie achter

Actieve Senioren

Voor elke senior die wilt genieten van het leven

Reacties

@peepso_user_3(Luc Cant) Telescopische ladder; https://www.youtube.com/watch?v=i0xvVIsRMGI
https://www.youtube.com/watch?v=i0xvVIsRMGI
9 maanden geleden 9 maanden geleden
@peepso_user_72(Els Beyens) Merci Luc, maar dat hadden ze echt niet bij.....'t moet een gedurfd staaltje geweest zijn, want er is passage op 1,5m. afstand en onder het onderraam is er begroeïng, een soort klimop van 0,5m. hoog.....ze moeten echt grote risico's genomen hebben en héél vlug zijn geweest.... grtjs.Els
9 maanden geleden 9 maanden geleden
@peepso_user_3(Luc Cant) Els, jammer dat het weeral gebeurd is.
9 maanden geleden 9 maanden geleden
@peepso_user_72(Els Beyens) idd Luc - maar de klok kan niet teruggedraaid worden hé.....ik denk dan maar : er zijn nòg ergere dingen die kunnen gebeuren, toch ? Grtjes- Els
9 maanden geleden 9 maanden geleden
@peepso_user_1(ActieveSenioren David) @peepso_user_72(Els Beyens) Dat is waar Els, maar toch zou ik niet graag hebben dat een vreemde zo maar in mijn huis binnen komt. Heb je je niet een hele tijd onveilig gevoeld?
9 maanden geleden 9 maanden geleden
@peepso_user_72(Els Beyens) Ja David, en nog....maar wat moet ik ? Ik kan mezelf toch niet opsluiten. En 't is al de tweede keer - vroeger toen ik in Mortsel woonde ook eens (lang geleden hoor) maar toen hadden we een licht vermoeden, maar wat ben je daar mee ? 't Geef idd. een héél onveilig gevoel. Doch ik wil niet paranoïde worden, ben wel héél voorzichtig. Bedankt voor de belangstelling - Els
9 maanden geleden 9 maanden geleden
@peepso_user_1(ActieveSenioren David) @peepso_user_72(Els Beyens) 100% gelijk hoor. Groetjes D
9 maanden geleden 9 maanden geleden
X
X
X