Login om je activiteitspunten te zien

Actieve Senioren.be

Menu

Madeira reisverslag 2015

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email
Share on whatsapp
rugzakken, Hoeden, hoed, Madeira, muur,

Hang even uw drukke leven aan de kapstok ! Madeira wandelgezelschap reisverslag 28 maart tot 7 april 2015

Zondag 28 maart

Prazeres is volgens de letterlijke betekenis van het woord in het Portugees een “aangenaam” dorp. Het ligt op enkele minuten rijden van ons hotel in  Fajã da Ovelha. Er zijn hier winkeltjes, snackbars en restaurants. In de plaatselijke supermarkt en het tankstation betalen we met de bankkaart De levava  Nova loopt door Prazeres,  de posto florestal in de buurt van de kerk is een ideale start- of aankomstplaats of plekje om even uit te rusten. In Prazeres ligt ook één van de oudste verada’s van Madeira de Caminho Real Paul do Mar, een bergpad dat vanaf de klifrand in zigzag  540 m steil langs de bergflank afdaalt tot aan de kust van Paul do Mar. Ik daal een stukje af als test voor een  later geplande wandeling. Het bergpad heeft een harde ondergrond, er zijn op regelmatige afstand halfronde drempeltjes dwars over het pad gelegd als ondersteuning.  Langs de ravijnrand is een stevige omheining voorzien. Er staat in het begin van het pad wel veel onkruid wat een onverzorgde indruk geeft. Vanaf de klifrand zien we ook een ander dorp liggen op een halfronde uitsprong van de klifkust in de Atlantische Oceaan, Jardim do Mar. We rijden er naartoe via de ER223 en parkeren de auto op de marktplaats. Ik ga te voet langs een smalle straat die afdaalt tot aan de zeedijk.  Het zijn allemaal mooi verzorgde huizen. Tussen de laatste rij huizen en de zeedijk zijn er nog tuinen en landerijen. De golven van de Atlantische Oceaan in Jardim do Maar zijn internationaal bekend bij de surfers !  Dit plekje is zeker een bezoekje waard. We rijden terug via de ER223/ER101 naar het Noorden tot voorbij Lombada dos Marinheiros  en stoppen aan een rustplaats naast de baan in Lombo. Hoger in de heuvels kun je de afgewerkte tunnels zien waar later de expresweg zal doorlopen. Vanaf hier ga ik te voet via Achada do Mestre richting Lombada dos Marinheiros langs de leveda Nova gedurende ongeveer 1,5 uur in één richting. De levada ligt hier in een landelijke zone. Af en toe kan ik via een smal betonpad het levadapad verlaten en kom op een lager gelegen brede landbouwweg. Het uitzicht op de oceaan is hier indrukwekkend. Terug op het levadapad komt plotseling een losgebroken koe in mijn richting gelopen.   Dit is echt niet het goede moment en de juiste plaats ! Gelukkig kan ik ze op tijd doen stoppen en komt de boer ook al aangelopen. Ik geraak zonder hindernissen terug aan het vertrekpunt.

Maandag 29 maart

Het is zondag dus gaan we naar de zondagmarkt in Santo António da Serra. We hebben eerst de expresweg genomen en daarna de VR1(Rapida), We verlaten de snelweg in Vera Cruz en vlak voor de weg naar de luchthaven nemen we de richting Santo Antόnio da Serra via de ER 207. Santo António de Serra ligt boven Machico in de beboste heuvels op ongeveer 650 m hoogte. Je kan er wandelen en ook golfen. Hoger in het woud kan je langs de  levada da Serra wandelen. Je bent hier in een stille, mooie en landelijke omgeving ! De zondagmarkt is een plaatselijke markt, waar de lokale bevolking de wekelijkse inkopen komt doen. Gewone dagelijkse spullen, kleding en werkkleding.  Een deel is in open lucht, binnen is het voor groenten, fruit, vis en vlees. Het ruikt hier echt heel lekker en vooral kruidig. De moeite waard om langs te komen. We rijden daarna verder via de ER102/ER108 naar Porto Da Cruz aan de oostkust. Dit badplaatsje wordt gedomineerd door de Adelaarsrots de Penha de Aguia een vierkantige rots van 590m hoog die je kunt beklimmen. Porto da Cruz heeft een lang strand gedeeltelijk zelfs met zwart lavazand op de Praia do Larano. In de buurt zijn er verschillende wandelmogelijkheden. Je kan vanuit Machico en Portela(ER108) Porto da Cruz te voet bereiken. Het oude suikerrietfabriek waar ook rum gemaakt wordt is nog operationeel er wordt zelfs nog met stoommachines gewerkt. Hier is  ook het Museu Engenho Velho gehuisvest, er staan machines voor de productie van rum ten toon. We blijven nog even zitten op de zeedijk met een prachtig zicht op de klifkust richting São Lourenço. Via de VE1 rijden we  richting  Faial en nemen de ER103  met bestemming Ribeiro  Frio. We proberen hier in dit sympathiek  bergdorpje een plekje te vinden om de auto te parkeren en gaan te voet naar “Balcoes”. Het is eigenlijk een balkon dat in de rotsen is gebouwd op een hoogte van 860 m met een adembenemend zicht op de lager gelegen vallei met onder meer zicht op de Adelaarsrots in Porto da Cruz. “Balcoes” is het best gekende plekje in Madeira en staat bijna op elke toeristische folder afgebeeld. Je ontmoet hier op dit kleine plekje dan ook alle nationaliteiten.  Vanaf Ribeiro  Frio kun je naar Portela of naar de hoogvlakte Feiteiras de Baixo wandelen. In Portela kun je dan verder afdalen naar Porto da Cruz. We rijden terug richting Faial en nemen daar de VE1 richting Santana, bij het naderen van het centrum nemen we een weg links en daarna in Fonte da Pedra een smalle weg links die steil omhoog door het woud gaat, dit is niet de gekende weg naar Rancho Madereinse, maar een oude bosweg die men blijkbaar geasfalteerd heeft.  De weg leidt  naar Parque das Queimadas waar we op een kleine parking toekomen aan Casa da Queimada (880m) een vroeger pension en jachthuis. Ik lees dat onlangs het jachthuis opgeknapt werd ! Je bent hier in het hartje van Madeira. Ik ga te voet naar Pico das Pedras tot aan Rancho Madeirense (880m)langs de levada do Caldeirão, een gemakkelijke brede wandelweg, en kom langs dezelfde weg terug. Je kunt ook van hieruit langs de levada naar Calderão Verde(900m ) wandelen, maar dat doe ik liefst in gezelschap. Door het dichte  struikgewas en  het bos zie je niet dat je langs een ravijn van wel 100m diep wandelt, maar het is wel veilig. Andere wandelmogelijkheden: Calderão Inferno( 1010m ), Achada do teixeira (1512m), Pico Ruivo(1862m). We rijden terug via dezelfde weg richting Santana, daarna richting Faial, waar we de ER103 nemen richting Monte, onderweg gaan we rechts via de ER202 naar de top van de Pico do Areeiro(1816m). Het is hier koud en mistig.

Dinsdag 30 maart

Via “Madeira wandelgezelschap” zijn  we in contact gekomen met iemand die in dezelfde periode als wij ook in Madeira is. We hebben  afgesproken om vandaag samen te wandelen in São Lourenço. We ontmoeten elkaar in  Machico in het zuiden van het eiland. Machico is vooral bekend voor zijn fakkelprocessie  in oktober ter ere van de “heer van de mirakels”. Van alle uithoeken van het eiland komen ze hieraan deelnemen. Machico is een rustige stille stad, met een klein commercieel centrum maar met een  lange brede zeedijk waar het aangenaam is om te wandelen, iets te eten of te drinken vlakbij de oceaan. Er is een groot keienstrand en ook een kunstmatig aangelegd zandstrand. Machico is de aankomstplaats van de MIUT, Madeira Island Ultra Trail.  Een trail die jaarlijks georganiseerd wordt en die internationaal bekend is bij traillopers.  Aan deze race lopen ook Belgische atleten mee. Op weg naar São Lourenço voorbij Caniçal doemt als een fata morgana Quinta da Lorde op. Een luxueus resort dat hier in de vorm van een dorp gebouwd is . Een luxe hotel, appartementen, villa’s, kerk, vuurtorentje, jachthaven en een natuurlijk zwembad in de oceaan. Normaal is dit resort als een kooi afgesloten van de buitenwereld maar vandaag kun je gewoon binnenrijden. Het is hier overal spookachtig stil, hier en daar wordt wel een gordijntje voorzichtig opzij geschoven om ons te beloeren. De jachthaven Quinta da Lorde Marina is wel bekend bij oceaanzeilers. In São Lourenço lopen we vanaf de parkeerplaats boven Baia d’Abra(75m) ongeveer 1,5u in één richting langs het enige pad, eerst richting Cais do Sardinha(50 m), een oase met dadelpalmbomen, daarna gaat het pad verder naar Pico do Furado(150m). Het is ons niet om de eindbestemming te doen en wijken regelmatig van het pad af naar de uitzichtpunten over de oceaan.  We zien dicht bij de kust een viskwekerij in de oceaan. Na onze wandeling rijden we terug richting Caniçal maar we stoppen bij Prainha, één van de twee natuurlijke lavazandstranden in Madeira. Het andere strand ligt aan de andere kant van het eiland aan de noordkust in Seixal, Ribeira  Laje. Madeira ligt in een warme golfstroom van de Atlantische Oceaan, de temperatuur van het water is altijd tussen de 17 en22 °, ideaal  voor de walvissen om hier hun jongen ter wereld te brengen. Wij rijden naar ons hotel en duiken daar in het verwarmde zwembad !

Woensdag 31 maart

Vandaag rijden we naar Curral das Freiras.  In het salon van het hotel kijken we nog even op de kaart hoe we het best rijden. We nemen de expresweg en de Rapida, afslag  Santo António en daarna ER107 richting Eira do Serrado(1094m). Eira do Serrado is een toeristisch  arendsnest ! Er is één hotel met groot terras en een miradouro, een balkon ingebouwd in de steile rotswand, met zicht op Curral das Freiras  450m lager en aan de overzijde de Pico Grande(1654m). Vanaf hier ga ik te voet naar Curral das Freiras langs een steile heuvelflank. Het pad daalt langzaam in zigzag en is veilig. Tijdens de afdaling zie ik de oude smalle  baan in de rotswand die vroeger de enige verbindingsweg was naar dit afgezonderd dorp. We deden deze weg in 1975 ! We nemen een lichte maaltijd in een restaurant en blijven nog een tijdje rustig zitten  op het terras met zicht op dit prachtig dal ! Curral das Freiras is het begin- of eindpunt van  verschillende wandelroutes maar je bent hier wel omringd door hoge bergen. We rijden terug naar het Westen. Het laatste stuk van de weg gaan we via de kust langs Paul do Mar en verder langs de oude bergweg ER223 naar Fajã da Ovelha.

Donderdag 1 april

We rijden naar Monte en parkeren de auto onder de kabelbaan 1, ik ga te voet naar kabelbaan 2 aan Largo das Barbosas en neem het wandelpad Bom Sucesso( 550m). Dit pad leidt naar het centrum van Funchal. Het wandelpad loopt langs de oostflank van de vallei van de Ribeira  de João Gomes. Aanvankelijk daalt het pad langzaam maar aan de bosrand wordt het pad smaller. Het pad duikt soms steil naar beneden. Uitgerekend  op deze plaats liggen er dikke omgewaaide bomen over het pad waar ik overheen moet klauteren. Het bos is dicht begroeid en ruig. Af en toe kom ik in een open plek en zie ik ondertussen hoog boven mij de gondels van de kabelbaan. De Ribeira en de levada Bom Sucesso zijn droog ingevolge werken die hier aan de waterhuishouding in uitvoering zijn. Ik nader de viaduct die op twee hoge pijlers de vallei overspant. Hier is het echt zoeken waar ik moet wandelen, ik blijf zo dicht en zo hoog mogelijk bij de rotswand. Daarna volg ik de uitgedroogde levada Bom Sucesso,  ga  onder de viaduct en kom aan in de straten van de wijk Bom Sucesso in Funchal Ik ga verder tot aan het station van kabelbaan 1. Deze toch duurde ongeveer 2,5 uur.  Het is een mooie wandeling maar in 2016 heeft hier in deze vallei een hevige brand gewoed. Mogelijk is het pad nu nog afgesloten. We blijven nog heel de namiddag in Funchal.

Vrijdag 2 april

Via de ER101 rijden we vandaag in de richting van het noorden van het eiland naar de kloof van de Ribeira da Janela één van de mooiste en langste valleien in Madeira. De Ribeira da Janela ontspringt op de hoogvlakte Paul da Serra en graaft zich diep in tussen de flanken van de beboste heuvels tot ze uitmondt in de oceaan aan de noordkust aan het dorpje met dezelfde naam Ribeira da Janela. Er is hier ook een kleine hydro electrische centrale. Een deel van de levadas in Madeira dienen ook voor de aandrijving van de turbines van centrales. Ik begin mijn wandeling in Lamaceiros(400m) langs de levada da Central da Ribeira da Janela. Een mooi breed horizontaal pad langs een brede levada. Na ongeveer 2 uur kom ik aan het waterhuis(400m) om even te rusten en terug te keren naar het vertrekpunt. Onderweg moet ik door twee tunnels, waarvan één met een bocht. Ik moet ook onder een waterval lopen, het pad is met een schamel afdakje beschermd. Na deze wandeling vertrekken  we richting Porto Moniz dat hier dichtbij ligt. Het is hier lekker warm, we rusten uit op een zonnig terras aan de rand van het natuurlijk zwembad in de oceaan.

Zaterdag 3 april

Vandaag doe ik 2 spectaculaire verada’s. De Caminho Real do Paul do Mar(550m) en de Lareido dos Zimbreiros(400m).  We rijden naar Prazeres en gaan tot aan de klifrand aan het beginpunt van de Caminho Real do Paul do Mar. Zonder te twijfelen begin ik aan de afdaling. De bergflanken zijn reusachtige roodbruine muren hier en door lichtgroen ingekleurd, in de kloof is het muisstil er is geen zuchtje wind. Zoals verwacht valt de afdaling bijzonder goed mee. Na 10 minuten stop ik toch even om de benen te ontspannen. Ik daal verder af en stop terug even na 10 minuten. Ik bereik het vissershaventje van Paul do Mar(0m) na ongeveer een half uur. Een geoefend bergwandelaar doet er waarschijnlijk nauwelijks 20 minuten over en een trailloper huppelt allicht op 10 minuten naar beneden. Ik rust nog even uit aan het haventje waar enkele vissersbootjes  zich verschuilen  achter een brede hoge wal, onbereikbaar voor de greep van de hoge oceaangolven. Paul do Mar is ondertussen internationaal bekend geworden bij de vissers op de blue marlin(zwaardvis). Elk jaar wordt er in Florida-USA de Bleu Marlin World Cup georganiseerd. Wereldwijd mogen de deelnemers tijdens één dag gedurende 8 uur elk in hun tijdszone jagen op de blue marlin. Wie de zwaarste blue marlin boven haalt wint de jackpot, De jackpot is 80% van het ontvangen inschrijvingsgeld. Het inschrijvingsgeld bedraagt 5.000 $ per boot, in 2018 waren er 148 boten ingeschreven. Ik lees dat er ook al een Belg gewonnen heeft. In Madeira  werd in 1995, 1996, 1997, 2015 en 2016 de zwaarste blue marlin bovengehaald  De laatste keer hier in de omgeving van Paul do Mar. Ik wandel verder langs de zeedijk, maar ga ook in het dorp. Zoals alle dorpen in Madeira is het hier stil en rustig. Er staan hier veel sociale woonblokken. We naderen de plaats waar de Ribeira das Galinhas uitmondt in de oceaan. Deze bergrivier loopt vlak naast hotel Vila Mia in een diepe kloof. We steken het brugje over en beginnen aan de beklimming van de Lareido dos Zimbreiros.  De steile beklimming tot op 400 m hoogte verloopt rustig en vlot, onderweg zien we nog overblijfsels van ambachtelijke activiteiten. Een half uurtje later bereik ik het hotel.

Zondag 4 april

Vandaag ga ik te voet vanaf het hotel(460m) naar Prazeres(625m), eigenlijk had ik dat gisteren al kunnen doen. Ik weet nu dat deze wandeling combineerbaar is met de 2 verada’s . Ik neem rechts van het hotel de Sitio São Lourenço, een zijwegje van de ER223, het hoogteverschil van 165m overbrug ik langs dit eerste kort stuk van deze zijweg, het is echt wel zeer steil. Daarna stijgt het pad langzaam en kom ik voorbij de kerk terug op de ER223. Wat verder sla ik rechts af en wandel horizontaal via de levada Nova tot in Prazeres langs de heuvelflank. We lopen langs de plekjes en dorpjes Lombada dos Cedros, Tanque do Lombo, Raposeira do Serrado, Raposeiro do Lugaringho, Raposeira, Maloeira, Lombo do Coelho en Lombo da Velha, eigenlijk soms niet veel meer dan enkele huisjes. Het landschap wisselt voortdurend. Soms loopt de levada zelfs gewoon door privétuintjes. Na ongeveer 2 uur wandelen kom ik aan de Posto Florestal in Prazeres. We nemen hier een lichte maaltijd, doen wat inkopen en rijden via de ER222 door de heuvels naar Ponta do Sol, een mooi badplaatsje aan de oceaan. Ponta do Sol, de naam zegt het zelf, is het zonnigste plekje in Madeira. We parkeren da auto aan de zeedijk en genieten van de zon en de oceaan op het terras van een taverne op het keienstrand. In Ponta do Sol zie je de zon op– en ondergaan.

Maandag 5 april

Het is zondag en de processie gaat uit in Cámara do Lobos, dus gaan we daar naar toe ! Via de expresweg en de autostrade zijn we driekwartier later ter plaatse.  In het kleine centrum van Cámara do Lobos is een bewaakt parkeerterrein maar we vinden langs de straat nog een open parkeerplaatsje voor onze kleine huurwagen. Cámara do Lobos is een grote uitgestrekte gemeente geworden die aan Funchal grenst, gescheiden door de socoriddos vallei. Er is veel volk op de been voor de processie, waar ze voorbij wordt het stil en zijn de mensen ingetogen.  Het is lang geleden dat we nog een traditionele processie gezien hebben. De straten zijn hier steil. We blijven in de buurt van de vissershaven. Dit haventje is wel het meest schilderachtige van Madeira met gezellige en zonnige terrasjes om iets te eten of te drinken. Na een lichte lunch rijden we verder naar Funchal. Je kan via de kustweg naar Funchal rijden ofwel via de Ponte dos Socorridos(100m). Hier heb je nog een zicht op de weinige plekjes in Madeira met een industrieel uitzicht. We zien vanuit de hoogte de cementfabriek en de thermische electriciteitscentrale.  Dicht bij is ook het keienstrand Praia Formosa waar men een mooie wandelpad heeft aangelegd. Vroeger was hier een raffinaderij gevestigd . Onlangs werd in de Ribeira  do Socorridos een “Sky speed-wedstrijd” georganiseerd vanuit de Ribeira naar de Covão site in Estreito de Cámara de Lobos.  De lopers moesten 1200 treden oplopen langs de trap naast de waterpijpleiding van de electriciteitsmaatschappij die zorgt voor de waterbevoorrading van de centrale.  Hoogteverschil  350 m, afstand tussen begin- en eindpunt 600 m. In de Ribeiera dos Socorridos kun je ook wandelen langs de levada dos Piornais en de levada do Curral. Als je naar Estreito  de Cámara de Lobos gaat kun je verder doorgaan naar de levada  fajã de Galhinas en de miradoura Boca dos Namourados. We komen in Funchal in de parochie São Martinho aan, met zijn mooie statige kerk in hedendaagse architectuur en rijden verder naar de Miradouro Pico dos Barcelos(350m). Hier kun je rustig in het zonnetje zitten met een ongelooflijk panoramisch zicht op de hoofdstad Funchal. We rijden verder via de VR1 richting Caniço en nemen dan deVE5 richting Camacha het centrum van het vlechtwerk in Madeira. In het centrum valt een groot wit gebouw onmiddellijk op met de naam  “O Relógio”  “De Klok’”. Dit gebouw huisvest het belangrijkste productie-en verkoopscentrum in Madeira van allerhande voorwerpen in vlechtwerk. Het vlechtwerk wordt gemaakt van wilgentwijgen die op verschillende plaatsen op het eiland geteeld en behandeld worden om de verwerking in Camacha mogelijk te maken. Alles gebeurt nog handmatig, de kwaliteit van de producten is over de hele wereld gekend. In het gebouw is er een  winkel , een productie- en verkoopsruimte.  Zeker bezoeken !

Dinsdag 6 april

Vóór dat we naar huis gaan nog willen  we nog een specifiek plekje bezoeken namelijk Fanal. We rijden naar de hoogvlakte Paul da Serra richting Pico Ruivo do Paul(1639). Vanaf de parkeerplaats ga ik te voet naar de top. De top zelf was deze keer zonder mist maar boven São Vicente hing helaas een dikke witte wolk zodat het dal weer niet zichtbaar was . In de  oostelijke richting zagen we wel de Pico Ruivo(1862m) de hoogste top van Madeira, toch even uit de wolken opduiken. Vanaf de parkeerplaats op de ER208 rijden we terug via de ER101 in noordwestelijke richting en nemen daarna in de richting van het noorden de ER209. We stoppen aan een parkeerplaats ter hoogte van Achada do Caminho Velho.  We zien hier een vreemd landschap.  een soort natuurlijk golfterrein. Een licht glooiend heuvellandschap met kort lichtgroen gras en zeer vreemde bomen met mos bedekte takken. De bomen zijn  honderden jaren oud, het is de zogenaamde stinklaurier. Ik lees dat dit soort bomen in een gebied voorkomen waar de passaatwind uit noordoostelijke richting waait en snel moet opstijgen tegen de klifkust. Hierdoor condenseert de lucht en vormt zich  mist en vochtigheid. Tussen de bomen hangen meestal mistslierten wat het landschap nog spookachtiger maakt. We zijn hier in de buurt van de Ribeira fundo, Ribeira Janela, Fanal chão da Ribeira’Seixal) en de levada dos Cedros. Ik wandel ongeveer een half uur rond in de omgeving van de parking maar heb geen specifieke wandeling voorbereid. In de verte grazen kudde koeien en dat maakt mij ook al wat voorzichter. We rijden verder via de ER209 naar beneden en stoppen aan de miradouro Casais de Baixo. Via de ER101 rijden we terug  naar het hotel in Fajã da Ovelha. De ideale manier om Madeira te verkennen is per auto naar plekjes rijden die je op voorhand hebt gepland om daar iets te bezichtigen of te gaan wandelen. Probeer gezelschap te vinden! Als je houdt van wandelen en Madeira spreekt je wel aan, neem dan zeker contact op met mij (Luc Cant). Het reisverslag van 2014 kan je HIER vinden. Neem ook een kijkje in de Madeira Wandelgezelschap WRINKLE Groep of stel je vragen op het WRINKLE profiel van Luc Cant

Laat zeker een reactie achter

Actieve Senioren

Voor elke senior die wilt genieten van het leven

Reacties

@peepso_user_1(ActieveSenioren David) Beste Luc, bedankt voor het leuke reisverslag en de mooie foto's.
9 maanden geleden 9 maanden geleden
@peepso_user_3(Luc Cant) Ok David, graag gedaan !
@peepso_user_72(Els Beyens) Hallo Luc, al kan ik niet meer wandelen, ik genoot oprecht van de fantastisch knappe foto's en van het reisverslag. Er zit een geweldige gids in jou......mercikes - OMI/Els
@peepso_user_3(Luc Cant) Wauw ok Els !
9 maanden geleden 9 maanden geleden
@peepso_user_3(Luc Cant) Ok, Mattie, dank u.
Hopelijk is het paradijs toch iets anders,, er zijn paradijsvogels maar paradijskoeien zijn niet zo boeiend. Misschien heb jij wel al een mooi gedicht geschreven over het paradijs !
9 maanden geleden 9 maanden geleden
X
X
X